سخنان امام عسکری ردر مورد قرآن

۲- محمد بن صالح ارمنی از امام حسن عسکری دربارهی معنای سخن خداوند متعال در سورهی رعد پرسش کرد که میفرماید: «یمحو الله ما یشاء و یثبت و عنده ام الکتاب» [۱۸۶] . «خداوند آنچه را که بخواهد محو میکند و آنچه بخواهد مینگارد و نزد اوست امالکتاب». حضرت پاسخ فرمود: آیا جز این است که آنچه را وجود دارد میزداید و آنچه را نیست مینگارد. والاست خداوند توانمند که به اشیا قبل از وجودشان علم دارد و خالقی قبل از هر آفریدهای که اوست دین پرور. [ صفحه ۱۱۵] محمد بن صالح شگفت زده گفت: گواهی میدهم که تو حجت و ولی خدا هستی و تو بر راه راست قرار داری و تویی امیرمومنان و امام متقیان [۱۸۷] . ۳- محمد بن صالح ارمنی از امام حسن عسکری دربارهی معنای این آیه پرسش کرد: «لله الامر من قبل و من بعد؛ [۱۸۸] قبل و بعد از هر چیز فرمان خدای راست». حضرت فرمود: «قبل از فرمان دادن، دستور از آن خداست و پس از فرمان دادن به آنچه که اراده کند باز فرمان از آن اوست». با خود اندشیدم که این تفسیر همان آیه قرآن و سخن خداوند است که میفرماید: «امر» و «خلق» (آفرینش و تدبیر آفریدگان) از آن خداوند تبارک و تعالی پروردگار جهانیان است [۱۸۹] . امام به من نگریست و تبسمی کرده فرمود: (آری) آفرینش و تدبیر از آن خداوند متعال، پروردگار جهانیان است. [۱۹۰] . ۴- ابوهاشم میگوید: نزد امام حسن عسکری – علیهالسلام – بودم که محمد بن صالح از ایشان دربارهی معنای آیه زیر پرسش کرد: «و اذ اخذ ربک من بنی آدم من ظهورهم ذریتهم، و اشهدهم علی انفسهم الست بربکم قالوا بلی شهدنا» [۱۹۱] . «و آن هنگام که پروردگارت از پشت فرزندان آدم ذریهی آنها را برگرفت و آنها را بر خود گواه ساخت که آیا من پروردگار شما نیستم؟! همه گفتند: آری، ما به خدایی تو گواهی میدهیم». [ صفحه ۱۱۶] امام حسن عسکری – علیهالسلام – پاسخ داد: با این کار، معرفت به پروردگار محقق شد. سپس مردم آن حادثه را فراموش کردند و به زودی به یاد خواهند آورد. و اگر این عهد نبود هیچ کس آفریدگار و روزی ده خود را نمیشناخت. ابوهاشم میگوید: از نعمات الهی به این خاندان و دانش گستردهی این حجت حق در شگفت شدم و در اندیشه فرورفتم که حضرت به طرفم روی آورد و فرمود: «ای ابوهاشم! مطلب، بالاتر از آنست که تو میپنداری و شگفت آورتر از تصورات تو میباشد. دربارهی خاندانی که شناختن آنها شناختن خداوند است و منکر آنان منکر خدا چه میپنداری. مومنی نیست مگر آنکه امامان را تصدیق میکند و به معرفت و شناخت آنان یقین دارد» [۱۹۲] . ۵- سفیان بن محمد صیفی میگوید: به امام حسن عسکری نامهای نوشتم و در آن معنی «ولیجه» (دوست همراز و بسیار صمیمی) در آیه زیر پرسش کردم: «و لم یتخذوا من دون الله و لا رسوله و لا المومنین ولیجه» [۱۹۳] «به حقیقت، مومن کسی است که جز خدا، رسولش و مومنان را به دوستی و صمیمیت برنگزیند». سپس با خود اندیشیدم مومنان در این آیه کیستند؟ پاسخ امام که به دستم رسید چنین بود: «ولیجه آن چیزی است که نزد ولی امر میماند. با خود دربارهی مومنان در این آیه اندیشیده بودی و با خود میگفتی چه کسانی هستند پس بدان که آنان امامان هستند که به خدا ایمان میآورند و ماییم آنها.». [ صفحه ۱۱۷] به همین مقدار از نظرات تفسیری حضرت اکتفا میکنیم.
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

سخنان امام علی(ع) درباره ی قرآن...